Het Digital Product Passport (DPP) is een digitale identiteitskaart voor producten, verplicht gesteld door de EU onder de ESPR-verordening. Het heeft als doel transparantie creëren over wat er in een product zit en hoe het kan worden hergebruikt of gerecycled. Iets wat steeds belangrijker wordt in de context van duurzaamheid, circulaire economie en wet- en regelgeving. In deze blog lees je wat het Digital Product Passport (DPP) is, of het al verplicht is voor jouw producten en hoe het helpt het bij ESRS-rapportage.
Wat is het Digital Product Passport (DPP) en hoe werkt het?
Het digital product passport (DPP) is een digitale identiteitskaart voor producten. Deze vind je terug door de QR-code te scannen die op het product, op de verpakking of in de handleiding is weergegeven..jpg?width=270&height=270&name=LinkedIn%20(80).jpg)
Met deze QR-code kunnen consumenten basisinformatie bekijken zoals de productnaam en fabrikant. Producenten, importeurs en distributeurs kunnen, na inloggen in een beveiligd portaal, uitgebreidere informatie zien over het materialengebruik van het product en hoe het is opgebouwd. Dat maakt het eenvoudiger om producten op de juiste manier te repareren, demonteren en recyclen. Niet iedereen heeft toegang tot alle informatie in het paspoort, omdat een deel van de data bedrijfsvertrouwelijk of gevoelig is.
Is het Digital Product Passport verplicht en wanneer geldt het voor jouw producten?
Het Digital Product Passport is verplicht onder de ESPR (ecodesign for sustainable products regulation). De ESPR, van kracht sinds juli 2024, moet ervoor zorgen dat producten die in de EU worden verkocht langer meegaan, makkelijker te repareren zijn en beter kunnen worden hergebruikt of gerecycled. Het doel is om de levenscyclus van producten te verlengen en verspilling van grondstoffen te voorkomen.
Een belangrijk onderdeel van de ESPR is het verplicht stellen van het Digital Product Passport. Elk product moet een digitaal paspoort krijgen waarin informatie over samenstelling, herkomst, reparatie en recycling wordt vastgelegd. De verplichting van het Digital Product Passport geldt nog niet voor alle producten. De EU bepaalt per productgroep wanneer het Digital Product Passport verplicht wordt. Deze afspraken worden vastgelegd in de zogeheten gedelegeerde handelingen. In april 2025 is de eerste lijst met prioriteiten vastgesteld. Voor deze productgroepen gelden de verplichtingen als eerste:
- textiel, aluminium en bandenverplicht vanaf 2027;
- meubelsverplicht vanaf 2028;
- matrassenverplicht vanaf 2029;
- Metaal.Hierbij geldt dat de regels in 2026 nader bekend worden gemaakt, met een overgangsperiode van 18 maanden. Hierdoor wordt het Digital Product Passport voor metaal waarschijnlijk vanaf 2027/2028 verplicht.
Voor batterijen zijn de regels concreet: het Digital Product Passport wordt vanaf februari 2027 verplicht voor elektrische voertuigen en industriële batterijen boven de 2 kWh.
Een concrete mijlpaal die al dit jaar speelt: op 19 juli 2026 gaat het EU Central DPP Registry live, vastgelegd in ESPR Artikel 13 (Verordening EU 2024/1781). Dat is goed nieuws voor bedrijven die zich al voorbereiden. Vanaf die datum kunnen productpaspoorten centraal worden geregistreerd en geverifieerd, zodat je niet hoeft te wachten tot de verplichting voor jouw productgroep ingaat, maar alvast de infrastructuur kunt opzetten en een voorsprong neemt op de concurrentie.
Hoe helpt het Digital Product Passport bij ESRS-rapportage en CSRD-eisen?
De Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) verplicht bedrijven in Europa om uitgebreid te rapporteren over hun impact op mens en milieu. De European Sustainability Reporting Standards (ESRS) geven hiervoor de richtlijnen: ze bepalen welke onderwerpen aan bod moeten komen en hoe die gegevens worden vastgelegd. Bedrijven moeten onder meer inzicht geven in hun gebruik van materialen en energie, de herkomst van grondstoffen, CO2-uitstoot in de hele keten en de stappen die zij zetten om hun impact te verkleinen.
Het verzamelen van bovenstaande informatie is vaak complex en tijdrovend, omdat gegevens vaak verspreid liggen over leveranciers en partners. Het Digital Product Passport biedt hier een oplossing voor. Het paspoort legt per product vast welke materialen erin zitten, waar deze vandaan komen en hoe het product kan worden gerepareerd of gerecycled. Deze gegeven worden verzameld en centraal opgeslagen in een digitaal systeem. Via een QR-code of NFC-tag zijn ze toegankelijk voor iedereen met de juiste rechten, waardoor bedrijven niet telkens opnieuw dezelfde data hoeven op te vragen.
Het gebruik van het Digital Product Passport voor ESRS-rapportage is niet verplicht, maar het is wel een waardevol hulpmiddel. Het geeft bedrijven één bron van betrouwbare productinformatie, waardoor het rapportageproces efficiënter en overzichtelijker wordt.
Lees ook
Wat is Scope 3?
Wat is het verschil tussen het Digital Product Passport en het grondstoffenpaspoort?
De termen grondstoffenpaspoort en het Digital Product Passport worden vaak door elkaar gebruikt, maar het zijn twee verschillende dingen.
Zo is het materialen- of grondstoffenpaspoort is vooral bekend in de bouwsector. Het legt vast welke materialen in een gebouw of project zijn gebruikt, zodat deze later opnieuw kunnen worden ingezet. Dit paspoort is in Nederland ontwikkeld, niet wettelijk verplicht en de inhoud verschilt per project of opdrachtgever. Het is dus vooral een hulpmiddel om circulair bouwen te stimuleren.
Het Digital Product Passport (DPP) is anders. Dit paspoort is onderdeel van Europese wetgeving (ESPR) en wordt verplicht voor alle producten die op de EU-markt worden verkocht. Het doel is om productinformatie te standaardiseren en digitaal beschikbaar te maken voor iedereen met de juiste rechten. Het DPP bevat naast materiaalgegevens ook informatie over herkomst, milieu-impact, reparatie en recycling.
Wat heeft het Digital Product Passport te maken met grondstoffenschaarste?
Het Digital Product Passport maakt productinformatie toegankelijker en helpt bedrijven om producten te repareren, recyclen en hergebruiken. Dat is een stap in de goede richting, zeker nu grondstoffenschaarste steeds urgenter wordt. De gevolgen hiervan zijn al merkbaar bij organisaties in zowel in Nederland als België. Dat blijkt uit het onderzoek dat Milgro onlangs uitvoerde 300+ Nederlandse en 200+ Belgische organisaties. 78% ziet de effecten van grondstoffenschaarste in gestegen kosten of langere levertijden en dat percentage blijft groeien. Vooral de afhankelijkheid van andere landen baart een groot deel (70%) zorgen. 28% van de organisaties verwacht dat grondstoffenschaarste de komende jaren de grootste kostenfactor wordt. "Grondstoffenschaarste wordt net zo urgent als AI", vertelt Managing Director Gijs Derks van Milgro in een artikel van Businesswise.
Wat het extra kwetsbaar maakt is dat 28% van de bedrijven nog geen inzicht heeft in welke grondstoffen schaars zijn voor hun eigen producten. In België is dat zelfs 41%. Zonder dat inzicht weet je niet waar je organisatie kwetsbaar is en wat je eraan kunt doen.
Grondstoffenschaarste wordt net zo urgent als AI
Download het gratis onderzoeksrapport en ontdek hoe jouw organisatie de afhankelijkheid kan verminderen.
Op de hoogte blijven
Volg ons op LinkedIn. Hier delen we het laatste nieuws over regelgeving, circulaire thema's en ontwikkelingen uit de branche. Abonneer je daarnaast op de nieuwsbrief en beluister onze podcast Grondstof tot nadenken tijdens een wandeling of onderweg. Benieuwd wat Milgro voor jouw bedrijfsvoering en afvalproces kan betekenen? Neem dan contact op.
.jpg?width=380&name=Uitgelichte%20afbeelding%20(30).jpg)
.jpg)
